Papież w latach 1903-1914


Po śmierci Leona XIII w Kaplicy Sykstyńskiej zebrało się konklawe. Złożone veto - było ostatnim protestem w dziejach Kościoła zwane ekskluzywą. Postawione zostało 2 sierpnia 1903 r. przez kardynała Jana Puzynę w imieniu cesarza Austrii Franciszka Józefa I (1848 - 1916) jednemu z kardynałów który został wyeliminowany. Giuseppe Melchiorre Sarto został wybrany na papieża i przyjął imię Pius X.
Udzielił błogosławieństwa "Urbi et orbi" w bazylice św. Piotra i przyjął hasło swojego pontyfikatu "Odnowić wszystko w Chrystusie". Tak jak Pius IX, uznał się za więźnia Watykanu. Pius X był pierwszym papieżem, któremu udało się uczynić z Rzymu centrum Kościoła katolickiego. Papież potępił modernizm, agnostycyzm i immanentyzm. 1 września 1910 r. Pius X nakazał księżom składanie przysięgi autymodernistycznej.
Papież dopuszczał dzieci w "mniej więcej siódmym roku życia" do przyjęcia I Komunii św. i ułatwienia Eucharystii chorym. Papież polecił opracowanie nowego wydania śpiewnika gregoriańskiego i zreformował brewiarz. Zachęcał do badania Pisma św. zakładając w Rzymie Papieski Instytut Biblijny. Pius X był prekursorem Akcji Katolickiej.
Pius X zmarł w Rzymie i został pochowany w bazylice św. Piotra.
Beatyfikowany w 1951, kanonizowany w 1954 roku przez Piusa XII.